Zwitserlevengevoel

De snelste vrouw van de motorsportafdeling van Porsche komt tot rust in de natuur. Tijdens een kampeertrip met Simona De Silvestro leren we de fabrieksrijdster kennen in het groen – met haar Porsche Cayenne Turbo Coupé altijd in de buurt.

   

Porsche Cayenne Turbo Coupé
Brandstofverbruik gecombineerd: 11,6 l/100 km
CO₂-uitstoot gecombineerd: 264 g/km (geldig vanaf 12/2020)

Alle technische gegevens in dit magazine kunnen per land verschillen.

We zijn in Zwitserland en alle clichés worden waar: een smalle, bochtige bergweg met rechts een diepe kloof, en natuurlijk komt ons een postbus tegemoet. Wie snel zenuwachtig wordt op de bijrijdersstoel, is hier verkeerd. Simona De Silvestro (32) schakelt rustig terug en stuurt haar Porsche Cayenne Turbo nog wat dichter naar de afgrond, totdat de gele bus er net langs kan. De chauffeur groet vriendelijk en De Silvestro trapt het gaspedaal weer in. Vanaf een plateau geniet ze van het uitzicht over de bergen rondom Bern. Koeien grazen op groene alpenweiden en erboven steken de rotsen en ijspartijen van de Wellhorn en de Wetterhorn majestueus af tegen de blauwe lucht. De raceprofi omhelst het panorama met uitgestrekte armen: “Mijn thuisland is een paradijs!” Na de korte pauze rijden we richting het dal. Onze bestemming: de kampeerplek Manor Farm 1 aan de oever van het schilderachtige Meer van Thun. Hier, in Thun, kwam De Silvestro in 1988 ter wereld. En hier begon haar wereldreis.

In de coronazomer van 2020 stond kamperen hoog op de verlanglijst van De Silvestro. “Ik ben een kind van de bergen. Ik moet bewegen.” Wandeltochten van acht uur, zware mountainbiketrails en stand-up paddling totdat ze niet meer kan: het is fysieke en mentale training voor haar werk. De Zwitserse coureur is één van de beste vrouwen in de racesport. Ze stond al vijf keer aan de start van de beroemde Indianapolis 500, reed voor het team Sauber in de Formule 1, racete als stamcoureur in het Formule E-team van Andretti Autosport en ze was de eerste fulltime rijdster in de populaire en loodzware V8 Supercars Championship in Australië.

Het voorlopige hoogtepunt van haar carrière: sinds september 2019 is De Silvestro in dienst als fabrieksrijder van Porsche, als eerste vrouw ooit. Hier rijdt ze als test- en ontwikkelingscoureur voor het TAG Heuer Porsche Formula E Team. Ze kent de Formule E goed, rijdt al sinds 2015 in deze klasse. In 2016 sleepte ze als eerste vrouw punten in de wacht. Hierdoor kon ze het jonge fabrieksteam van Porsche dan ook uitstekend ondersteunen in het debuutseizoen 2019/2020, vooral bij de veeleisende voorbereidingen in de racesimulator van het ontwikkelingscentrum in Weissach. Maar het manoeuvreren op de camping is geen digitale bezigheid. De Cayenne moet waterpas staan. “Anders slaap ik niet goed.”

Verliefd op haar eigen land:

Verliefd op haar eigen land:

In Amerika en Australië kreeg Simona De Silvestro kansen die ze in eerste instantie niet kreeg in Europa. De coureur woonde dertien jaar op andere continenten. Sinds haar terugkeer kan de snelle Zwitserse geen genoeg krijgen van het uitzicht over de Alpen.

Tien jaar geleden had ze zich niet voor kunnen stellen om te racen in een elektrisch aangedreven auto. De tijden zijn veranderd. “De wagens in de Formule E worden steeds sneller en efficiënter, de races zijn cool, het niveau ligt extreem hoog en de strijd, band aan band, is iedere keer weer spannend. Ze is ook enthousiast over de categorie omdat milieu en energiebesparing voor haar generatie centrale thema’s zijn. “Als ik over dertig jaar terugkijk, kan ik zeggen: ‘Ik was erbij toen alles begon met de Formule E’. Met puur elektrisch racen laten we ook zien wat de toekomst is van de massamobiliteit.” Naast haar werk in de Formule E staat Simona De Silvestro met een Porsche 911 GT3 R aan de start bij de GT Masters, samen met Timo Bernhard. “Waar Porsche ook rijdt, ze doen mee om te winnen – net als ik.”

Haar weg naar de top was meer dan bochtig. Meerdere keren leek het erop dat De Silvestro de racesport moest verlaten. Ze had geen gebrek aan talent, prestaties, passie of doorzettingsvermogen in een wereld vol mannen, maar de sponsoren bleven uit. Ook de Formule 1 moest ze om financiële redenen vaarwel zeggen. De Silvestro, inmiddels achter de barbecue: “Maar ik ben doelgericht en hardnekkig, en ik heb een grondige hekel aan verliezen. Dus opgeven was geen optie.” De daktent is inmiddels opgezet voor een nacht onder de sterrenhemel.

Slapen aan het water:

Slapen aan het water:

Professioneel racen vraagt het uiterste van een lichaam. De Silvestro werkt haar fitnesstraining het liefste af in de vrije natuur, en als ze gaat kamperen met haar Porsche Cayenne Turbo Coupé geniet ze ook van het rijplezier.

Als klein meisje droomde ze al van een carrière in de Formule 1. Naast haar vader Pierluigi op de bank keek ze naar de Grand Prix, of ze reed op zijn schoot mee in een kart. Op haar zevende, toen haar benen eindelijk lang genoeg waren om bij de pedalen te komen, kreeg ze na veel zeuren eindelijk haar eigen kart. Ze reed tien jaar lang kartraces voordat ze opklom naar de Formule-klassen. De Silvestro, die via haar vader ook de Italiaanse nationaliteit bezit, reed in 2004 haar eerste race in de talentenserie Formule Renault in Italië.

“Ik ben doelgericht en hardnekkig, en ik heb een grondige hekel aan verliezen.” Simona De Silvestro

Op haar zeventiende stopte ze met school en verhuisde ze – in haar eentje – naar Indianapolis. In de Verenigde Staten had ze namelijk een sponsor gevonden. Als ze in Europa was gebleven, had ze op moeten geven. Via successen in de Atlantic Championship kwam ze in de Amerikaanse tegenhanger van de Formule 1: de Indycar Races. In 2010 werd De Silvestro in de Indy 500 benoemd tot debutant van het jaar, in 2013 behaalde ze bij de race in Houston als tweede ook het podium.

Tussen deze highlights: een zwaar ongeluk. Tijdens een training voor de Indy 500, op 19 mei 2011, breekt de achterwielophanging van haar Dallara. De Silvestro raakt met 350 kilometer per uur in een spin, knalt in de muur en ketst ervanaf. De wagen vliegt in brand, rolt over de kop en blijft dan, eindelijk, liggen. Ondersteboven hangt de rijdster in haar gordels. Ze komt uit de auto met tweedegraads brandwonden aan een hand en verliest haar vertrouwen in het materiaal – want dat faalde, niet zijzelf. Haar moeder, die heeft leren omgaan met de angsten om haar speed chasing dochter, wordt haar grootste steun. Ze geeft Simona het advies om zo snel mogelijk verder te gaan. En zo stapt De Silvestro nog geen 48 uur na de crash weer in de cockpit. Ze haalde de kwalificatie en racefans geven haar de erenaam ‘Iron Maiden’. Hoewel ze niet zo weg is van de rockband, kan ze die bijnaam wel waarderen.

Eind 2019, na tien jaar in de Verenigde Staten en drie jaar in Australië, komt Simona De Silvestro terug naar Zwitserland. Niet naar haar geboorteplek aan het Meer van Thun of naar het Meer van Genève, waar ze vanaf 1990 opgroeide en waar haar vader nog steeds werkt als autodealer. De wereldreiziger woont nu op tien minuten loopafstand van het Meer van Zürich. Ideaal voor een natuurliefhebber: ze staat zo op het water met een SUP-board, rijdt direct de bergen in om te kamperen, wandelen en skiën en natuurlijk is ze ook snel in Duitsland, bij haar werkgever Porsche en op de diverse circuits. Ze heeft zichzelf ambitieuze doelen gesteld voor haar terugkeer naar Europa. “Ik wil racen om bekers en kampioenschappen – en met Porsche kan dat.” En ook niet onbelangrijk: “Ik wil als vrouw geschiedenis schrijven met Porsche.”

Leer Simona De Silvestro nog beter kennen tijdens een ritje met de Porsche Taycan:

Helene Laube
Helene Laube
Verwante artikelen