“Le Mans 1970 was een enorm groot risico”

Porsche en Le Mans – dat is al heel lang een familieaangelegenheid. Daarom is er nauwelijks een geschiktere locatie te bedenken dan dit kantoor in Porsche-fabriek nr. 1 in Zuffenhausen, om met dr. Wolfgang Porsche (77) te praten over zijn herinneringen aan deze 24-uursrace. We ontmoeten hem aan het bureau van zijn vader Ferry.

  


Niets is veranderd. Een tijdcapsule. De inrichting ademt het elan van het ‘wirtschaftswunder’ – de tijd dat Porsche transformeerde van een familiebedrijfje naar een sportwagenonderneming met internationale allure. De successen in Le Mans waren van cruciaal belang bij deze transformatie.

Het bureau van de baas is bekleed met donkergroen leer. Er liggen foto’s op van zeven decennia Le Mans. Dr. Wolfgang Porsche’s ogen lichten op als hij zichzelf als dertienjarige terugziet naast zijn vader aan de pitmuur in 1956. “Natuurlijk vond ik het leuk om mee te gaan”, herinnert hij zich. “Ik kon er niet altijd bij zijn, omdat er gewoon school was tijdens de race.” Zelfs bij de raceliefhebbers in huize Porsche lieten ze je niet zomaar spijbelen. Het hele gezin ging regelmatig naar de Duitse Grand Prix op de Nürburgring, omdat die meestal in de zomervakantie werd verreden.

1970:

1970:

“Ik kon onze rijders alleen maar bewonderen zoals ze de 917 onder zulke omstandigheden in bedwang wisten te houden.”

De foto’s van Le Mans zijn als een persoonlijke tijdreis voor Wolfgang Porsche, omdat ze een inkijkje geven in de stadia van zijn leven tot aan de dag van vandaag. Niet alleen de tiener van weleer is veranderd, ook in de motorsport is er veel gebeurd sinds de jaren vijftig, zoals een foto uit 2017 laat zien. Deze toont Wolfgang Porsche in de controlekamer. In de 21e eeuw zit niemand meer langs de pitmuur met stopwatches en handgeschreven tabellen. Tegenwoordig analyseren ingenieurs enorme datastromen op beeldschermen om de beste strategie voor de 24-uursrace uit te knobbelen.

Eerste eindoverwinning

1970:

1970:

“Mijn vader was innerlijk verscheurd. Hij vond het natuurlijk geweldig en belangrijk dat we de eerste eindoverwinning hadden binnengesleept, maar tegelijkertijd waren in die tijd de inspanningen en dus het risico voor ons als relatief klein bedrijf enorm groot. Eind goed, al goed, vooral dankzij de inzet van mijn inmiddels overleden neef Ferdinand Piëch als hoofd ontwikkeling. Mijn vader zou het waarschijnlijk alleen niet geriskeerd hebben.”
“Ik herinner me nog de hevige regen in de nacht. Het water stroomde op sommige plekken dwars over de baan. Het was waanzinnig gevaarlijk.” Dr. Wolfgang Porsche

Wat echter is gebleven, is de zeldzame magie die deze klassieke langeafstandsrace uitstraalt – ook voor Wolfgang Porsche: “Voor mij telt niet alleen dat ik erbij ben,” geeft hij toe, “maar om het hele Porsche-team tot steun te zijn. Dus lijd ik bij uitvallen en juich ik mee bij successen.”

Teloché

1979:

1979:

“Porsche heeft de garage in Teloché decennialang gebruikt. Dat maakte het allemaal erg familiair: dit leidde tot vriendschappelijke banden met de dorpsbewoners. Altijd kwam er wel iemand van de buren langs voor een praatje. Dat zou nu ondenkbaar zijn.”
“De sfeer in onze werkplaats was ontspannen en tegelijkertijd uiterst professioneel.”

Porsche heeft in Le Mans veel tragedies en triomfen intens beleefd, maar geen enkel merk is ooit succesvoller geweest langs de Sarthe. De herinneringsfoto’s laten een ongekende loyaliteit zien aan deze cultrace. Sinds de eerste deelname van twee gemodificeerde Porsches 356 in 1951 is er geen jaar meer voorbijgegaan zonder Porsche-racewagens met fabrieks- of klantenteams. Le Mans wordt daarom ook wel de ‘huiskamer van Porsche’ genoemd.

1956:

1956:

“Mijn vader was altijd erg opgewonden voordat hij naar de race vertrok met onze bedrijfsleider Hans Klauser, rechts op de foto. Je kon voelen hoe ze zich verheugden.”
Deze foto toont een schaars bezoek van moeder Dorothea aan Le Mans in 1970.

Op een foto uit 1970 ontdekt Wolfgang Porsche zijn moeder Dorothea die naast zijn vader Ferry staat. Zij bleef doorgaans uit de buurt van het spektakel. Het was het jaar van de zo vurig verlangde eerste eindoverwinning van Porsche, behaald door Hans Herrmann en Richard Attwood met de 917 Kurzheck. Een auto en een gebeurtenis die Wolfgang Porsche nooit zal vergeten. “Deze triomf was een fenomenale ervaring. Voor het eerst konden we laten zien dat we zelfs de allergrootsten konden verslaan. Het betekende de internationale doorbraak.”

Het Porsche-DNA

1981:

1981:

“Met de overwinningen in Le Mans hebben we kunnen bewijzen dat turbo’s efficiënt en volwassen zijn. Dat was van groot belang voor het succes van de seriemodellen.” Op de foto hierboven de winnende Porsche 936 van Jacky Ickx en Derek Bell.
“De racerij is nog steeds essentieel voor ons merk. Het zit in ons DNA.”

In de volgende halve eeuw kwamen er nog achttien overwinningen bij – te veel om ze allemaal afzonderlijk te benoemen. Wolfgang Porsche heeft bijzondere herinneringen overgehouden aan de race van 1976. Toentertijd won met de Porsche 936 voor het eerst in de geschiedenis van Le Mans een auto met turbolader. In de jaren van de oliecrisis en de verhevigde discussie over rijverboden in verschillende landen was deze overwinning extra waardevol. “Hiermee hebben we kunnen bewijzen dat turbo’s efficiënt en volwassen zijn. Dat was van groot belang voor het succes van de seriemodellen.” De marktintroductie van de 911 Turbo als eerste seriemodel met turbolader was nog heel recent.

Jaren zeventig en tachtig:

“Een wilde tijd. Ik had een goed en vriendschappelijk contact met alle rijders. Ik herinner me met name Jacky Ickx, Derek Bell, Jochen Mass en natuurlijk Hans-Joachim ‘Strietzel’ Stuck. Die laatste is nog steeds een belhamel die met zijn vrolijke karakter iedereen kan inspireren.” Op de foto boven Hans Herrmann en Richard Attwood (rechts) in 1970, onder Bell en Stuck (rechts) in 1985.

De nauwe band tussen de racerij en de serieproductie werd voortgezet toen Porsche in 2014 met een nieuw fabrieksteam terugkeerde in de LMP1-klasse, het topsegment van de zwaarste langeafstandsrace ter wereld. Drie eindoverwinningen op rij – 2015, 2016 en 2017 – onderstreepten niet alleen het succesverhaal van Porsche in Le Mans: de Porsche 919 Hybrid genereerde ook waardevolle inzichten voor de ontwikkeling van hybride-seriemodellen en voor de eerste volledig elektrische Porsche, de Taycan.

1986:

1986:

Winnaars Bell, Stuck en Al Holbert, Porsche 962 C.
1982:

1982:

Helmuth Bott, Wolfgang Porsche en Jochen Mass (v.l.n.r.)

Wolfgang Porsche leefde ook in die jaren intens mee in de pits. “De racerij is nog steeds essentieel voor ons merk. Het zit in ons DNA”, zegt de voorzitter van de raad van commissarissen daarover. “In mijn functie vind ik het leuk om die vlag te dragen en me er sterk voor te maken.”

1981:

1981:

“Voor mij telt niet alleen dat ik erbij ben, maar om het hele Porsche-team tot steun te zijn. Dus lijd ik bij uitvallen en juich ik mee bij successen.”

Hij was er ook bij toen het team die dramatische laatste fase beleefde van de race in 2016. Op dat moment leek Toyota al de zekere winnaar, om vervolgens letterlijk in de laatste meters te worden voorbijgestoken door Porsche.

2016:

“De slotfase kon niet dramatischer zijn. De Toyota aan de leiding viel in de op één na laatste ronde vlak voor de start-finishlijn stil en viel daardoor helemaal buiten de klassering. Dus we hebben in de allerlaatste meters toch nog gewonnen. Ik liep spontaan de Toyota-pitbox binnen en feliciteerde het team met hun geweldige prestatie. Ik wilde laten zien dat je nooit het respect voor je tegenstander mag verliezen. Fair play blijft in de sport hoog in het vaandel staan.”

2018:

“Er kan van alles gebeuren in 24 uur. Reden te meer voor mij om het team en de verantwoordelijken te bewonderen om de rust in hun werk onder kritieke omstandigheden. Maar dan zeg ik tegen mezelf, daar moet je professioneel naar kijken. Het team moet zo goed mogelijk voorbereid zijn op het onverwachte. De teambazen moeten vooral een vaste hand hebben.”

In 2017 kreeg hij met het team een achtbaan van emoties te verwerken zoals die alleen in een 24-uursrace voorkomt. Het duurde meer dan een uur om de elektromotor te vervangen op de vooras van de 919 Hybrid met startnummer 2. “Ik had het gevoel dat de hele auto uit elkaar werd gehaald en weer in elkaar werd gezet”, kan Wolfgang Porsche zich herinneren. Met een ogenschijnlijk hopeloze achterstand in het vijfde uur van de race begon de onvoorstelbare inhaalrace van de coureurs Earl Bamber, Timo Bernhard en Brendon Hartley. “Luttele uren voor het einde van de race viel ons startnummer 1 uit in leidende positie, later gevolgd door de twee Toyota’s”, vertelt Wolfgang Porsche.

“Er kan van alles gebeuren in 24 uur.”

Opnieuw had hij met de concurrent te doen, maar tegelijkertijd was er het enthousiasme over de onmogelijk geachte overwinning van de drie achtervolgers. “Nooit opgeven – dat is typisch Porsche. De race is pas voorbij achter de finishlijn.” Doorzetten en er zijn als het erop aankomt. Wolfgang Porsche is er na afloop van het LMP1-tijdperk nog steeds bij als zijn tijd het toelaat. “Ik volg nog altijd met spanning hoe onze GT-auto’s het ervan afbrengen”, zegt hij. “Dat is voor mij heel belangrijk, want daar rijden tenslotte onze klanten. Er is niets belangrijker voor ons dan onze klanten.”

Le Mans is nu eenmaal een familieaangelegenheid – en elke klant maakt daar deel van uit.

“Le Mans is familie.”
Thomas Ammann
Thomas Ammann